Empowerment betekent dat de deelnemers – op basis van wat in de mediation is gebeurd – zich autonomer en besluitvaardiger gaan voelen en gesterkt worden in de overtuiging dat ze zelf keuzes kunnen maken en dat hun vermogen om beslissingen te nemen wordt vergroot. Zij zullen hierdoor ook meer zelfinzicht krijgen en zich kalmer, sterker, zelfverzekerder en competenter voelen (self-trust neemt dus toe).

Recognition betekent dat de deelnemers – op basis van wat in de mediation is gebeurd – boven zichzelf uit kunnen stijgen, het eigen perspectief verbreden en contact maken met de ander, waardoor ze zich minder defensief, ontvankelijker, opener, belangstellender en empathischer naar de ander opstellen.

De transformatieve mediator richt dus zijn focus op het ‘hier-en-nu’-proces, de onmiddellijke interactie tussen de deelnemers. De mediator volgt nauwlettend wat de deelnemers zeggen en doen en stemt daar zijn interventies op af, omdat in de wijze waarop ze met elkaar communiceren de mogelijkheden zich voordoen om een empowerment- en recognition-omslag te maken

Deze karakteristieke methodiek van ‘volgen en niet leiden’ moet niet verward worden met een ‘laissez-faire’ opstelling, want de mediator laat de deelnemers niet zwemmen. Hij is voortdurend proactief bezig en luistert actief of hij aanknopingspunten ziet om te werken aan empowerment en recognition

De mediator respecteert de betrokkenen en hun eigen keuzes en ondersteunt hiermee hun autonomie (empowerment). Hij zal dus nooit de deelnemers proberen te overtuigen of te dwingen het standpunt van de ander te erkennen of begrip hiervoor te tonen en ook nooit een beslissing uit handen nemen van de deelnemers.